Błędy medyczne związane z postępowaniem pooperacyjnym – przykłady i analiza.

Okres pooperacyjny ze względu na możliwość wystąpienia powikłań terapeutycznych wczesnych jest bardzo ważny. Oprócz standardowych powikłań chirurgicznych występujących w okresie pooperacyjnym wskazać trzeba również na możliwe powikłania znieczulenia ogólnego, blokady regionalnej lub związanych z zaostrzeniem istniejących uprzednio schorzeń.

Pacjenci w okresie pooperacyjnym, bezpośrednio po wykonaniu zabiegu operacyjnego podlegać powinni monitorowani na Sali Pooperacyjnej. W okresie post operationem istotne jest, aby pacjent monitorowany był przez pielęgniarkę anestezjologiczną oraz specjalistę anestezjologii.

Do podstawowych, ocenianych parametrów należy zaliczyć:

  • EKG,
  • Saturację,
  • Ciśnienie tętnicze,
  • Stan świadomości,
  • Odpowiedź ruchową,
  • Funkcje oddechowe,

Również pacjent obserwowany jest pod kątem wczesnych powikłań zabiegu operacyjnego. Obowiązkowo po zabiegach chirurgicznych w obrębie zamkniętych przestrzeni należy zastosować drenaż po zaopatrzeniu pola operacyjnego i monitorować stale objętość i charakter płynu wydostającego się z drenów.

Pacjent może być wypisany z oddziału pooperacyjnego do oddziału chirurgicznego, gdy uzyska w tzw. skali Aldereta przynajmniej 9 punktów 2 razy w ciągu 30 minut.

Dalszy monitoring pacjenta odbywa się w warunkach oddziału chirurgicznego oraz poradni chirurgicznej, gdzie udaje się pacjent w celu usunięcia szwów.

Błędy medyczne związane z powikłaniami około operacyjnymi

Zalecenia dotyczące leczenia bólu pooperacyjnego z 2014 roku jednoznacznie wskazują na to, że nieleczony lub źle leczony ból pooperacyjny jest powikłaniem. Brak oceny pacjentów w skalach bólowych (NRS, VRS) oraz niestosowanie leków przeciwbólowych może stać się przesłanką dla wytoczenia pozwu szpitalowi.

Oprócz tego, należy wskazać na powikłania anestezjologiczne i ogólne związane z zabiegiem operacyjnym. Trudności w oddychaniu po intubacji (perforacja tchawicy) , pojawienie się objawów zatrucia środkami znieczulającymi lub wystąpienie objawów udaru w warunkach sali pooperacyjnej i nierozpoznanie go stanowić mogą przesłankę dla rozpoznania błędu medycznego.

W zakresie opieki chirurgicznej wskazać trzeba przede wszystkim na wystąpienie zakażenia rany pooperacyjnej – szczególnie w przypadku, gdy zgoda wyrażana przez pacjenta nie uwzględnia takich powikłań lub ich charakter jest na tyle poważny, iż przyczynił się do realnego uszczerbku na zdrowiu lub życiu pacjenta. Brak rozpoznania krwawienia do brzucha po operacji (np. duża objętość drenowana, tachykardia, bladość, krwiaki w mosznie) i zgon wskutek takiego zaniedbania jest bardzo poważnym błędem w sztuce medycznej. Co istotne, zoperowanie nie tej kończyny, wycięcie niewłaściwej nerki lub pozostawienie w polu operacyjnej chusty lub instrumentarium nie należą do błędów medycznych sensu stricto.

Przewinienie lekarsko-organizacyjne – dokumentacja medyczna.

W oddziałach zabiegowych wciąż dużym problemem jest styl i brak staranności w zakresie prowadzenia dokumentacji medycznej. Jest to o tyle istotne, iż w efekcie stanowi problem dla samego lekarza. Jest to spore ułatwienie dla osób chcących uzyskać odszkodowanie, gdyż niekompletna, niechlujnie prowadzona lub co gorsza – sfałszowana dokumentacja medyczna, stanowią dla sądu okoliczność obciążającą personel medyczny. Żeby wytoczyć procesy klinikom zabiegowym, to wystarczy często odpowiednio wcześnie zabezpieczyć dokumentację medyczną, której niedostatki są wystarczające aby podważyć proces diagnostyczny lub kwalifikację do leczenia operacyjnego.